Neem contact op met jouw Genius-consulent
Inzicht in de ontwikkeling van je hond: 9 veelgestelde vragen van huisdiereigenaren
Terug

Inzicht in de ontwikkeling van je hond: 9 veelgestelde vragen van huisdiereigenaren


Inzicht in de ontwikkeling van je hond: 9 veelgestelde vragen van huisdiereigenaren 
Seksuele rijpheid, loopsheid en het omgaan met niet-gesteriliseerde of niet-gecastreerde honden lijken misschien eenvoudig, maar er komt vaak meer bij kijken dan je denkt. Het gaat niet alleen om de keuze voor castratie of sterilisatie, maar ook om verschillende aspecten zoals ontwikkeling, hormonen en het dagelijks samenleven.

Er bestaan geen universele regels: elke hond is een individu en elke beslissing moet in zijn geheel worden bekeken, waarbij gezondheid, gedrag en levensstijl worden meegenomen. Wat zijn dus de belangrijkste aandachtspunten om te weten?

TEVEN
Teven, in tegenstelling tot reuen, gaan gedurende hun leven door loopsheid cycli. 

Wanneer begint de eerste loopsheid? 
Dit hangt sterk af van het ras en vooral van de grootte van de hond. Kleine hondenrassen worden meestal eerder loops dan grote hondenrassen. Over het algemeen geldt: 
  • Kleine honden: tussen 5–6 maanden 
  • Middelgrote honden: tussen 6–8 maanden 
  • Grote honden: tussen 10–18 maanden 
Hoe lang duurt de loopsheid? 
De duur van de loopsheid kan variëren van 14 tot 21 dagen.
Belangrijk om te weten is dat de loopsheid is onderverdeeld in 4 fasen: 
  1. Pro-oestrus (wanneer de bloeding begint) 
  2. Oestrus (de fase waarin de teef de reu accepteert en de periode waarin de meeste aandacht nodig is) 
  3. Di-oestrus (de loopsheid is voorbij, maar de baarmoeder bereidt zich voor op een mogelijke dracht; in deze fase kunnen schijnzwangerschappen optreden) 
  4. An-oestrus (rustfase) 
Wat zijn schijnzwangerschappen?
Schijnzwangerschap is een toestand waarbij het lichaam van de teef door een hormonale onbalans denkt dat ze zwanger is, waardoor ze symptomen vertoont die lijken op een echte dracht. Een van de meest herkenbare signalen is het zorggedrag voor objecten, zoals knuffels of speelgoed, die ze behandelt alsof het pups zijn. 

Hoe vaak worden teven loops?
Gemiddeld worden teven ongeveer twee keer per jaar loops, dus om de circa 6 maanden. De frequentie kan echter variëren afhankelijk van het ras, de leeftijd en de individuele hond. Sommige teven hebben minder vaak een cyclus en langere tussenpozen.

Als huisdiereigenaar, moet ik voorzorgsmaatregelen nemen tijdens de loopsheid? 
Ja, absoluut!
Wanneer je een teef loops is, is het belangrijk om een aantal richtlijnen te volgen: 
  • Vermijd contact met niet-gecastreerde reuen, ook binnen een huiselijke omgeving. 
  • Wees voorzichtig met het samenhouden van een gesteriliseerde of gecastreerde reu. 
  • Laat haar niet loslopen in openbare ruimtes en vermijd hondenparken. 
Het is altijd aan te raden om ook de lokale regelgeving te controleren. 

REUEN
Het management bij reuen is anders, omdat zij geen cyclus hebben zoals teven, maar ze doorlopen wel een fase van seksuele rijpheid.

Wanneer is een reu geslachtsrijp? 
Ook dit hangt sterk af van het ras en daarmee van de grootte van de hond. Over het algemeen geldt: 
  • Kleine en middelgrote honden: tussen 6–12 maanden;
  • Grote honden: tussen 12–24 maanden;
Gaan reuen ook door loopsheden cycli? 
Nee, in tegenstelling tot teven hebben reuen geen loopsheid cycli en zijn ze het hele jaar door vruchtbaar. 

Moet ik ergens op letten? 
Ja, vooral wanneer je reuen in de buurt hebt van teven die loops zijn.
In de nabijheid van een teef in loopsheid kunnen duidelijke gedragsveranderingen optreden, zoals: 
  • Verminderde eetlust 
  • Vaker vocaliseren (blaffen/janken)
  • Onrustig gedrag 
  • Pogingen om te ontsnappen om bij de teef te komen 
Maar als ik mijn hond zou willen laten steriliseren of castreren, wat is dan het beste moment om dat te doen?
Er is geen eenduidig antwoord dat voor alle honden geldt.
Tegenwoordig hangt het advies af van meerdere factoren, zoals grootte, ras, aanleg voor bepaalde aandoeningen, geslacht, gedrag en de algemene gezondheidstoestand.
De beslissing wordt daarom altijd samen met de dierenarts genomen, waarbij de voordelen en mogelijke risico’s voor de individuele hond zorgvuldig worden afgewogen.