Podstawowe potrzeby każdego psa

Każdy z nas chce dla swojego pupila jak najlepiej. Wybieramy najlepszą karmę, najlepszą opiekę i dajemy mu całą swoją miłość. Ale poza jedzeniem i uczuciami istnieją głębsze potrzeby, które każdy pies powinien mieć możliwość zaspokajać, potrzeby zakorzenione nie w trendach, ale w biologii i zachowaniu tego gatunku.
Oto cztery podstawowe potrzeby, na które zasługuje każdy pies. 

SWOBODA ODKRYWANIA
Dla psa odkrywanie świata nie jest luksusem, to sposób, w jaki go poznaje i rozumie. Poprzez węszenie, spacery nowymi trasami i badanie otoczenia psy zdobywają informacje o swoim środowisku w sposób, który ma kluczowe znaczenie dla ich dobrostanu. Spacer, podczas którego pies ma czas na węszenie i odkrywanie, robi znacznie więcej niż tylko zapewnia ruch, angażuje również jego umysł.
Ta potrzeba jest szczególnie ważna w okresie szczenięcym, kiedy kontakt z nowymi środowiskami, powierzchniami, dźwiękami i doświadczeniami pomaga kształtować pewnego siebie, dobrze przystosowanego dorosłego psa. Potrzeba odkrywania nie znika jednak wraz z wiekiem, nowość i kontakt z otoczeniem nadal wspierają stymulację umysłową i równowagę emocjonalną przez całe życie psa.

WYSTARCZAJĄCA ILOŚĆ RUCHU, NA JEGO ZASADACH
Nie daj się zwieść rozmiarowi. Mały pies nie jest automatycznie psem o niskim poziomie energii, a duży pies nie zawsze potrzebuje biegać kilometrami. Każdy pies ma indywidualne potrzeby dotyczące aktywności, ukształtowane przez rasę, wiek, stan zdrowia i osobowość, a jedną z najważniejszych rzeczy, jakie może zrobić opiekun, jest nauczenie się słuchania własnego psa zamiast stosowania ogólnych zasad. Nie chodzi tylko o spacery, zabawa jest równie ważna, a warto zwracać uwagę na to, jaki rodzaj zabawy rzeczywiście sprawia psu przyjemność.
Aktywność fizyczna wspiera zdrowie układu krążenia, prawidłową masę ciała i sprawność stawów, ale odgrywa również istotną rolę w regulowaniu emocji. Psy, które nie mają wystarczającej ilości ruchu, często rozładowują nagromadzoną energię w mniej pożądany sposób, poprzez nadmierne szczekanie, niszczenie przedmiotów czy ogólne pobudzenie.

SOCJALIZACJA Z INNYMI PSAMI
Zdrowa socjalizacja nie oznacza, że każdy pies musi bawić się z każdym napotkanym psem. Oznacza, że pies miał wystarczająco dużo pozytywnych, odpowiednio kontrolowanych kontaktów z innymi psami, aby potrafić odczytywać ich mowę ciała, właściwie się komunikować i czuć się komfortowo po prostu w ich obecności, niezależnie od tego, czy prowadzi to do zabawy, uprzejmej obojętności czy spokojnego współistnienia.
Pies, który miał niewiele pozytywnych kontaktów z innymi psami, może mieć później trudności z prawidłowym odczytywaniem sygnałów społecznych, co może prowadzić do lęku lub reaktywności, nie dlatego, że pies jest „zły”, ale dlatego, że nigdy nie nauczył się tego języka.

BYCIE ROZUMIANYM
Psy komunikują się poprzez postawę ciała, ułożenie uszu, pozycję ogona, napięcie mięśni pyska oraz subtelne sygnały behawioralne. Wiele zachowań, które ludzie określają jako „upór” lub „niegrzeczność”, jest w rzeczywistości szczerą próbą zakomunikowania dyskomfortu, stresu lub zwyczajnej potrzeby biologicznej.

Nauczenie się rozpoznawania wczesnych, subtelnych oznak stresu, takich jak oblizywanie nosa, ziewanie w nieodpowiednim momencie, odwracanie głowy czy podkulony ogon, pozwala opiekunom zareagować, zanim sytuacja się nasili, zamiast reagować dopiero po jej eskalacji. Nie chodzi o to, by z dnia na dzień zostać ekspertem w dziedzinie etologii psów, ale o to, by podchodzić do swojego psa z otwartą głową zamiast z założeniami i zaakceptować, że to, co wygląda jak „nieposłuszeństwo”, często jest po prostu próbą przekazania nam czegoś w jedyny sposób, jaki pies zna.

Te cztery potrzeby nie są checklistą. To perspektywa, która zmienia pytanie z „co mój pies robi źle?” na „czego mój pies potrzebuje ode mnie w tej chwili?”. Nikt nie zna psa lepiej niż osoba, która żyje z nim na co dzień. To nie jest mała rzecz. Właśnie o to w tym wszystkim chodzi.